Özellikle içinde bulunduğumuz son bir kaç
yıl içinde yaşam koşullarımız’ın iyice zor bir sürece girdiği,dönemden geçiyoruz
toplum olarak.Adil gelir dağılımının olma-
dığı,işsizliğin,imkansızlığın,adeta günü kurtarmanın derdine düştüğümüz bir zam-
an diliminden geçiyoruz biraz can sıkıcı
olsada.Bir zamanlar Brezilya Meksika dizi-
lerinde görürdük , izlerdik gelir dağılımının
uçurumlarını.Zenginin çok zengin,fakirin çok fakir olduğunu.Senaryo gibi izlerdik,
şaşırırdık artık şaşırmıyoruz çünkü yok
birbirimizden farkımız artık.Çünkifakirleştik
fakirleştirildik.
Vurdum duymaz politikacılar,siyasetten bi-
haber vekil’ler,sözüm ona daha da zengin-
leşen yeşil alan bırakmayan mütahitler iş
adamları tarafından.Neler duyuyoruz artık
size birkaç örnek vermek isterim.
Artık insanlar evinin aidatını ,yakıtını öde-
yemediği için,evinin & dairesi’nin odalarını üç
kiraya veriyor.Şimdi diye bilirsiniz Avrupa’da
da var böyle odasını kiralayan veren .
Tek fark onlar geçim sıkıntısı çektiği için
değil yanlızlığını paylaşmak için bir öğrenci
ye faydam olsun diye yapıyorlar bunu.
Aracına benzin alamadığı kullanamadığı için aracını kiraya vereninden, yenisini alamadığı gibi, dolabındaki elbiselerini
satan insanlar duyuyorum.
Duyunca içim burkuldu daha yaşları 14/15
daha oyun çocuğu,hayalleri olmalı,düşleri
olmalı gelecek için.Gelecek kaygısı değil.
Daha da sıralamak hiç te zor değil bu
örnekleri.Yurtdışına çıkmak,plan yapmak
şöyle dursun,artık neredeyse bir şehir’den
diğer bir şehir e gitmek lüks oldu,benzin
pahalılığı yüzünden.İstanbul Çanakkale
köprülerinden geçmek şöyle dursun.
Artık Avrupa ve pek çok Ülke’ler arasında
fakir Ülkeyiz & fakir Ülke insanıyız.
Yinede umutları yeşertmek elimizde yeterki aklımızı kullanalım,yarın çocuk-
larımıza hesap verebilmek için,yarının gençlerine ışık olabilmek için,umut her-
zaman vardır herki görelim.Mutlu bir
haftasonu dileğiyle.
Sevgi Erdoğan Akyüz
