Rakamlar her zaman en çarpıcı gerçekleri söyler.
Araştırmalar ülkemizde her üç kadından birinin ya yoksulluk ya da sosyal dışlanma riski altında yaşadığını gösteriyor.
Aynı araştırmalar, tam 13 milyon 760 bin kadınımızın, hayatta kalabilmek için her gün dişiyle tırnağıyla mücadele ettiğinin altını çiziyor.
Bu tabloyu Avrupa ülkeleriyle kıyasladığımızda işin vahameti daha da ortaya çıkıyor.
Türkiye, kadınların yoksulluk ve sosyal dışlanma riski sıralamasında maalesef zirvede yer alıyor.
Kalkınmışlıkla, refahla anılan ülkelerle aramızdaki uçurum maalesef giderek derinleşiyor.
8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nde, salonlarda, kürsülerde yine birbirinden süslü cümleler kuruldu, nutuklar atıldı. Kadınların önemi anlatıldı, fedakârlıkları övüldü.
Ama gelin görün ki, kürsülerden inip hayatın tam ortasına baktığımızda manzara hiç de övüldüğü gibi değil.
Kusura bakmayın ama kadınlarımızın artık süslü laflara tahammülü kalmadı. Onlar söz istemiyor, icraat istiyor. Çözüm istiyor.
Mesela kadınlar ne istiyor biliyor musunuz? Aynı işi yapan erkek meslektaşıyla aynı ücreti almak istiyor. “Yarın işten çıkarılır mıyım” korkusu olmadan, güvenceli bir işte çalışmak istiyor.
Hastalandığında, yaşlandığında ya da işsiz kaldığında onu koruyacak gerçek bir sosyal devlet istiyor.
Çünkü onlar da çok iyi biliyor ki, bir ülkede kadın yoksulluğu ne kadar derinse, o ülkenin gelişmişlik düzeyi de o kadar düşüktür.
Kadının yoksul olduğu yerde çocuk yoksuldur, aile yoksuldur, toplum yoksuldur çünkü…
Ayrıca kadın yoksulluğu sadece ekonomik bir gösterge değildir.
Aynı zamanda o ülkede ciddi bir toplumsal adalet sorunu olduğunu ortaya koyar.
Eğitimde, sağlıkta, istihdamda, hukukta kadının geri plana itildiğini gösterir.
Evet, 8 Mart geride kaldı. Ama kadın sorunları aynen duruyor.
O nedenle bizleri yönetenlere, “şimdi icraat zamanı” demek istiyoruz.
Kadınlarımızın yoksullukla mücadelesinde yılda sadece bir gün değil, 365 günü, bütün bir millet olarak çalışmak zorundayız.
Çünkü biliyoruz ki güçlü kadın, güçlü Türkiye demektir…
Sevgi Erdoğan Akyüz
